یک نفر نیست

      یک نفر نیست که غم های مرا بشناسد

                       دل عاشق دل تنهای مرا بشناسد

                                          حجم خاکستری غربت تنهایی من

                                                           یک نفر نیست که دنیای مرا بشناسد 

                                                                            یک نفر نیست که از خاموشی چشمانم

شب یلدای غزلهای مرا بشناسد

سفر عشق به آبادی خاموش دلم

یک نفر نیست که رویای مرا بشناسد

      یک نفر نیست که در نیمه شب دلتنگی

                      غم پنهان غم پیدای مرا بشناسد

                                         یک نفر نیست که از شعله ی سوزنده ی

                                                             اشک طلب عشق و تمنای مرا بشناسد

                                                                                             دلم آویخته از دار پریشانیها

یک نفر نیست که سیمای مرا بشناسد

یک نفر نیست که غم های مرا بشناسد

دل عاشق دل تنهای مرا بشناسد

                                                یک نفر نیست .........

                                              تو که نیستی تا ببینی

                                                                      گریه های هر شب من 

                                                         بی حضور عاشق تو

                                                                                چه عجیب گریه کردن

                                                                تو که نیستی تا ببینی ،دل آسمون شکسته

                                   تنهائیم تا صبح قیامت

                                                من و این پاهای خسته ....... 

                                                        دوستت دارم

                               یه عالمه                     هر چی بگم        

                                               بازم کمه

                                                       حرفای ناگفته

حرفای دل که تا دلتون بخواد زیاده ،

ولی مهم اینه که گوشی واسه شنیدنش نیست ،

 دوست ندارم زیاد با کلمات بازی کنم این وبلاگ رو زدم که بی پروا و صریح حرف بزنم ،

از من به شما نصیحت نذارید هیچ کس حرفای دلتون نو بفهمه اگه عاشقین بذارین این عشق

تو وجود خودتون باشه  و رشد کنه

 حتی به معشوقتونم نگید ،بگذارید قشنگیش واسه خودتون بمونه ،

 بشه یه عشق اسطوره ای  . تا زمانیکه به  لب نیاوردین این حس همیشه تو ذهنتون  می مونه

مثل یه بچس که بزرگش می کنین

 ولی وقتی گفته بشه باید دنبالش بدوئید تا بتونید واسه خودتون

 نگهش دارین و نذارین از دست بره ، توی دنیای امروز ، عاشقا خارو خسن اما نه مطمئنم که بی

 کسن ، این آخری دوست دارم همتون

 بدونین یه عاشق  یه گوشه ی دنیا  هست که خیلی وقته قلبش

یه جورایی می زنه ، تپش قلبش زیاد شده انگار داره از جا کنده می شه انقد صدای ضربانش بلند

 شده که گوش همه رو کر کرده که هیچ کس

 صدای بی صداییشو نمی شنوه ، ولی اشکال نداره یکی هست

که همیشه باهامه و تنهام نمی ذاره مثه خیلیا تظار به بودن نمی کنه همینه که باعث شده همیشه

                                     اگه بی مهریم دیدم بگم خدایا شکرت .......

                       بچه های با صفا نظر یادتون نره ها منتظرم

                                                       ***  آرزو ***

به امید نگاهت ایستادن

              به روی شانه هایت سر نهادن

 مرا خوشتر ازاینها اّرزویی است

                                دهان کوچکت را بوسه دادن.........

  اشک هایت را با دست لرزان خود از روی گونه هایت پاک می کنم ، نگاهت بی نهایت

        معصومانه است . قطره های اشکی را که بر روی انگشتانم مانده است مزمزه میکنم ، مزه ی

                  دوست داشتن می دهد . سرت را روی شانه هایم میگذاری و اشک هایت دوباره سرازیر   

 می شود از لرزشی که به شانه هایم می دهی ، تمام بدنم می لرزد . سرت را بلند

          می کنم و به چشمان خیست می نگرم ،باز هم معصومی و بی گناه و لبریز از عشق.....

                       لبهایم را به روی لبهایت می گذارم و لحظه ای در رویا می میرم وتو مراازاین رویا بیدار

می کنی و وقتی لبهایت را از من می گیری دز چشمانت داد می زند که نمی خواهی

                         وابسته شوی ، سرت را در آغوش می گیرم ،وریاکارانه می بوسمش . 

                                                                               انگار دنیا برای من و توست ............

                                                                                       برای چشم خاموشت بمیرم 

                                                              کتار چشمه ی نوشت بمیرم

                                نمی خواهم در آغوشت بگیرم

        که می خواهم در آغوشت بمیرم

              باران می بارد امشب 

                                 بر سکوت تنهاییم  

                                                  و سکوت با ترنم باران

                 همنوا می شود 

         و این بغض خیس می شکند

                                                     بغضی که در فراق چشمانت

                                    تا سحر منتظر بود 

                دل ، بودنت را بهانه می کرد  

                                                                             اما .......

                                           با نم نم بارا زار گریست  .......................    

                   من از تو نشانی ندارم ، اما نشانی ام را برای تو می نویسم

                  در عصر های انتظار ، به حوالی بی کسی ام قدم بگذار ،

                                                                          خیابان غربت را پیدا کن 

                                   کنار بید مجنون غم زده

                                                     کلبه ی غریبی ام را پیدا کن

                                                                                       کنار مرداب آرزوهای رنگی ام ! 

                  در کلبه را بزن و به سراغ بغض خیس پنجره برو

                  حریر غمش را کنار بزن ! مرا خواهی دید با بغضی کوری که غرق عصاره ی انتظار

                                        پشت دیوار دردهایم نشسته ام   ......................

    عشق آمد

     بیصدا آمد

                                                         و چه ساده بود وپاک

                                                         چون کودکان

    ناگهان آیینه شکست

    و ازخواب بیدار شدم

                                                       هنوز تلخی این خواب شیرین

                                                       با من است...........

                                                                با غم

                                                               عشق تو

                                                        جفتم عمری،  باغمت

                                                 هیچ نگفتم عمری ، در صدفخانه 

                                        دریایی دل ، در عشق تو بسفتم عمری ، آنچه

                            هرگز به سخن راه نیافت با نگاهم به تو گفتم عمری ، با نم اشک

                و به مژگان ، ره را به امید تو برفتم عمری ، غنچه ای سر  به گریبان بودم ، در فراقت

          نشکفتم عمری ،

                                     کاش ای کاش

                                                            که می دانستی

                                                                                      آنچه در دل بنهفتم عمری ........

                      مهربانی 

 مهربانی جاده ای است 

 که هر چه پیشتر روند . خطرناک تر می گردد 

 نمی توان بازگشت .............

 اما لحظه ای باید درنگ کرد 

 و شاید چند گامی بر بیراهه رفتد 

 مدتی است بر جاده ای همواره می رانیم ............

 حرفهای نزدیک . دارند فرا می رسند . 

                               خطر ناک است!...........  

     به رود زمزمه گر گوش کن 

                            که

                  می خواند سرود رفتن

                                   و

                               بر نگشتن ها را.....

من دیگه اون گل پژمرده ی افتاده رو خاکم

              صورتم خاکی شده اما خدا می دونه پاکم

                                 تو نسیمی. گلای تازه می خوای .  هرزه می گردی

                                                      اینو من خوب می دونم . اما برای تو هلاکم.........

                                            کاش می شد هیچ کس تنها نبود 

                                کاش می شد دیدنت رویا نبود

                                                               من دعا کردم برای بازگشت

                                  دستهای تو ولی بالا نبود

                                                                گفته بودی که فردا می رسی

                                               کاش روز دیدنت فردا نبود..........

                                                                                                   نبود.............

                                                                                                    اشکی که بی صداست

                                                                                         پشتی که بی پناست

                                                                          دستی که بسته است

                                                            پایی که خسته است

                                              دلی که عاشق است

                            حرفی که صادق است

                  شعری که بی بهاست

    شرمی که آشناست

                 دارایی من است

                              ارزانی شماست......

                                                 ارزانی شماست.............